Ik had geen herinnering o.i.d. geschreven omdat het in mijn bedoeling lag de ppt van mijn korte praatje aan het slot van het seminar als digitale herinnering in de blog te zetten. Maar helaas, ik zie echter geen mogelijkheid iets anders te uploaden dan een video of afbeelding.

Mocht je de ppt alsnog willen hebben dan kan ik hem gewoon sturen.

Henk

Als nieuweling in digitaal informatieland, was ik verbaasd dat de docent ‘Informatie toegankelijk maken’ bij de GO geen syllabus of boek ter ondersteuning aanbod maar alleen naar een URL verwees… deze verbazing maakte snel plaatst voor nieuwsgierigheid en bewondering.

Eric, je hebt voor me een gordijn opengetrokken en me zicht gegeven op een boeiend kennisgebied. Ik ben blij dat ik op deze basis rust nu dat ik verder het pad van de digitale bibliotheeksystemen bewandel. De herinnering aan je lessen zijn een troef in mijn rugzak! Ik hoop dat ik je op dit pad en bij het AIN nog regelmatig tegenkom.

Nog veel vernieuwende ideeën en de bijbehorende Ericbewonderaars wens ik je toe!

Een hartelijke groet, Sylvie Schärlig

Mijn beste wiskundeleerling van het Vondelgymnasium!
Het was een groot plezier voor mij je leraar te mogen zijn.
Nu word je gepensioneerd en behoren we tot dezelfde categorie ‘oudjes’.
Ga ervan genieten, maar hier eerst nog even een som:

Je afscheidsfeest valt op vrijdag 13 januari 2012.
Vrijdag de dertiende, hoe vaak kan dit per jaar voorkomen?
Wat is het minimale en wat het maximale aantal?

Een heel fijne dag en een goed ‘waardevast’ pensioen toegewenst.

Eddy de Moor

Ik zal de vrolijke gesprekken bij de koffieautomaat met jou gaan missen, als ik in april weer aan de slag ga bij de UBU. Tot die tijd heb ik andere dingen aan m’n hoofd… mijn lieve dochter die je afgelopen dinsdag bij de koffie hebt ontmoet. Nu bedacht ik me: zou het niet mooi zijn als ik alle dingen die bij mij in onbruik raken, aan jou zou kunnen geven? Even denken…

Ik heb ettelijke uren ongebruikte slaap in de aanbieding. Jij hebt als verse ‘pensionado’ vast interesse in een uurtje extra uitslapen. Tevens heb ik de afgelopen maanden heel veel flessen wijn niet geopend, waarvan het zonde zou zijn als ze blijven liggen. Er zijn een aantal copieuze diners verloren gegaan, die ik jou graag gun. Tenslotte is de stilte waar ik ooit zo van genoot hier in huis niet meer welkom, misschien wil jij die wel overnemen zodat je altijd wat stilte op voorraad hebt om een boek te lezen of een fijne column te schrijven. Goede deal, toch?

Wat ik eigenlijk niet over heb, is liefde en aandacht. Die worden in zijn geheel in beslag genomen door de nieuwe situatie thuis. Maar na een paar dagen gespaard te hebben, heb ik gelukkig toch voldoende bijeen geschraapt om je toch een welgemeende, hartelijke afscheidsgroet te sturen via dit blog

Je I&O-collega, Dafne.

Ter gelegenheid van je pensionering een seminar over “information retrieval de komende dertig jaar”. Wat hebben je collega’s je hiermee een prachtig afscheidsgeschenk gegeven. Helaas, mijn kennis op dat gebied is nihil, en ik zal dan ook niet proberen een bijdrage te leveren aan dat thema. Wel vroeg ik mij af waarom er niet voor een ander toepasselijk thema voor deze dag was gekozen: “Eric de komende dertig jaar”. Ik heb nog even gezocht (ja, via Google) naar tips van PIZ-specialisten, maar ik ben  bang dat daar voor jou geen seminar mee te vullen is. Je was, bent en blijft actief, niet alleen in je vakgebied, maar ook daarbuiten: onderhoud en verbouwingen aan je huis, de natuur, vakanties, fotografie …., te veel om op te noemen. Neen, zolang jij orchideeën houdt, *kun* je niet achter de geraniums verpieteren. Ik hoop dan ook dat wij samen met jou en Saar nog veel mogen genieten van een wandeling, de plantjes, de vogels en – niet te vergeten – van lekker eten met een goed glas wijn. Tot slot enkele foto’s (want daar was om gevraagd door de makers van dit gastenboek). Ik heb gekozen voor door jou gemaakte actiefoto’s, een leuke aanvulling, omdat ik vermoed dat maar weinig mensen weten dat je ook daar je sporen hebt verdiend.

Succes, gezondheid en veel plezier de komende dertig jaar! Wim

In 2007 kwam ik officieel in Nederland wonen en moest ik op zoek naar een opleiding IDM die mij met mijn Belgische graduaatsbibliotheekdiploma zou aannemen en zo snel mogelijk aan de Nederlandse bachelor variant zou helpen. Het werd de opleiding IM aan de Hogeschool van Amsterdam en in het voorjaar 2008 startte ik met twee vakken waaronder Zoekstrategieën 2.

Omdat het mijn eerste keer zou zijn in Nederlandse ‘schoolbanken‘ had ik mij goed voorbereid en dus getraceerd dat deze module zou worden gegeven door een bekende columnschrijver in de Informatie Professional. Dat tijdschrift, en dus ook je columns, waren wel al bekend bij mij (door mijn werk in Nederlandse hogeschoolbibliotheken) en zorgde voor hooggespannen verwachtingen om je mee te maken als docent. Die verwachtingen heb je ruimschoots overtroffen, al maakte ik me wel enigszins zorgen over de inverted file methode, het vector-model en het probalistische model. Grappig dat ik nog steeds last heb gehad van dezelfde bijbehorende formules in het vak Information Retrieval dat ik net heb afgerond aan de Universiteit van Amsterdam. Gelukkig gaf jij geen pittig tentamen, maar een prachtige uitzoekopdracht waar ik veel plezier aan heb beleefd!

We zijn elkaar, nadat ik jouw module had afgerond, natuurlijk blijven volgen. De digitale weg vormt daarbij ons voornaamste kanaal. Recent herrinerde je me via Twitter nog aan mijn HvA-tijd:

Dit is dus allesbehalve een afscheidsbrief aan mijn eerste Nederlandse docent, want je hebt me verzekerd dat je nog wel een tijdje actief zult blijven in het netwerk van informatieprofessionals, dus ook de digitale variant daarvan. Wel ga ik, zoals ik dat bij die in 2008 ook heb gedaan, genieten van je laatste college. En wat ik er precies van vond, kun je natuurlijk nalezen op mijn blog en Twitter !

Tot tweets,

Leen Liefsoens

PS: Sorry als de links naar mijn ‘oude’ weblog niet werken, je bent bent bekend met de problematiek rond weblog.nl .

In de jaren ’80/’90 heb ik met veel plezier aan het testen van software voor bibliotheekautomatisering, die jij mede hebt begeleid, meegewerkt. Je enthousiaste begeleiding heb ik als zeer inspirerend ervaren. Dat ik met information storage and retrieval coryfeeën als jij en Marten vele jaren later hits (zie bijgevoegd screenshot) zou scoren in google heb ik toen nooit durven dromen laat staan kunnen bedenken.

Het softwareonderzoek heeft er ook toe geleid dat ik jaren als gastdocent Tinman aan je FMA/HvA-studenten heb gepresenteerd. Ik heb dit altijd als een kwestie van halen en brengen beschouwd (als oud-FMA’er doe je immers iets terug voor latere generaties studenten) en heb je initiatieven om praktijk en studie samen te brengen altijd van harte ondersteund.

Via deze weg wil ik je bedanken voor je tips en adviezen en wens je alle goeds!

Met hartelijke groet,

Aart

We kennen elkaar in levenden lijve met name van het Wilhelminapark, wanneer we daar beiden op onze vouwfietsen doorheen sjezen

Maar ik volg trouw je columns, artikelen en sinds enige tijd ook op Twitter. Altijd belangwekkend.

Dank je wel!

Wilhelmina waakt

Marjet Douze

Adj. directeur

Aletta,instituut voor vrouwengeschiedenis

In ieder geval laat Eric in zijn columns voor IP een volstrekt “eigen geluid” horen. Of hij nu schrijft over hyperlinkstucturen in komkommertijd, de “Covenience” van zogenaamde discovery tools of over de Mythe van de Catalogus, aan de wijze waarop hij het onderwerp benadert, herkennen we de online retrieval-specialist. Maar hij is natuurlijk niet de enige uit ons vakgebied met zo’n eigen toontje; ik hoef alleen maar aan ex-collega Jos van Dijk te denken om me te realiseren dat er in het informatievak heel wat schrijverstalent rondliep en loopt! Het bijzondere aan Eric is echter dat hij ook ‘zware’ onderwerpen op een luchtige en speelse manier weet te benaderen. Hij heeft zichtbaar plezier in de reflectie op de betekenis van een woord of een verschijnsel, benadert het vanuit verschillende gezichtspunten en niet zelden weet hij langs allerlei omwegen het beginpunt van zijn betoog weer terug te vinden. Dat vergt een bijzonder taalgevoel en het is me altijd opgevallen hoe goed dat bij hem, toch een van de meer “exact” ingestelde informatiespecialisten, ontwikkeld is.

Zijn stukjes hebben op die manier wel wat weg van de “Berrypicking Techniques” van Marcia Bates (uit 1989!) die ik mijn studenten altijd zo graag als voorbeeld stel. Bates’ statement is, kort samengevat, dat goed zoeken veel minder rechtlijnig verloopt dan de klassieke retrievaltheorie (en Google voeg ik er met de kennis anno 2012 aan toe) ons doen geloven.

“Wie wat vindt heeft slecht gezocht” zo luidt de titel van een van de bundels van de dichter Rutger Kopland. Die paradoxale uitspraak heb ik altijd opgevat als een rechtvaardiging van het plezier in het zoeken an sich en het zou me verbazen als Eric zich daar niet in herkent. Ik hoop dat hij ons nog lang zal onderhouden met wat hij al zoekend ontdekt.

Jos van Helvoort.